Na czym polega magia modnych tytułów: Nigdy w życiu, Lot komety, Dziennik Bridget Jones

?Nigdy w życiu? Katarzyny Grocholi i ?W pogoni za rozumem? Helen Fielding są do siebie bardzo podobne pod względem fabuły i odniosły podobny sukces, co może utwierdzić tylko w przekonaniu, że na modne książki, które mają w sobie magię istnieje recepta. Obie książki opisują życie kobiety przeżywającej zawód miłosny. W tej pierwszej jest to Judyta, matka dorastającej córki Tosi, redaktorka pracująca w gazecie, która zostaje porzucona przez męża. W powieści Fielding bohaterką zostaje dziennikarka telewizyjna Bridget, którą opuszcza narzeczony Mark. Obie panie są w średnim wieku i mają skłonność do popadania w kłopoty. Judyta wyjeżdża na wakacje na Cypr, gdzie poznaję czarującego mężczyznę. Później okazuje się, że był przestępcą. Bridget leci do Tajlandii i trafia do więzienia za przemyt narkotyków, należących do człowieka, którego tam poznała, a który był zwykłym oszustem. Obie kobiety mają też skłonność do palenia papierosów i picia alkoholu. Bohaterka Grocholi musiała wyprowadzić się z mieszkania po tym jak rozstała się ze swoim mężem. Za namową przyjaciółki Uli, kupiła ziemię na wsi obok niej i zaczęła budować dom. Miała z nim wiele kłopotów, ale dzięki zastosowaniu przez autorkę komizmu, nie wydają się one tak wielkie, jak mógłby je odebrać czytelnik w realnym świecie. Judyta oprócz tych problemów, musiała także poradzić sobie z nadopiekuńczością swoich rodziców. W powieści Fielding, bohaterka ma podobne problemy w relacjach z bliskimi. Ponadto Bridget zostaje namówiona przez Gary?ego na powiększenie domu. Znajomy wykuwa wielką dziurę w ścianie, celem dobudowania sypialni, a później unika z nią jakichkolwiek kontaktów. Ta sytuacja także przedstawiana jest w zabawny sposób, aby czytelnik nie czuł się przytłoczony problemami bohaterki. Każda z nich ma przyjaciół na których może liczyć. Judyta ma kłopoty w redakcji przez nadmierne przelewanie swojej goryczy ?na papier?, podczas odpisywanie na listy mężczyzny, którego nazwała ?niebieskim?. Bridget natomiast jest traktowana w pracy z lekceważeniem, ponieważ ciągle się spóźnia i nigdy nie zrobiła profesjonalnego reportażu ani wywiadu. Aby czytelnik miał poczucie, że wszystko zawsze dobrze się kończy, obie kobiety układają sobie życie od nowa. Bohaterka Grocholi poznaje Adama, z którym, jak się okazuję pisało od dłuższego czasu, a który staje się jej partnerem. Panna Jones natomiast po wielu przygodach wraca do swojego narzeczonego Mark?a. Oprócz tak licznych podobieństw, są oczywiście pewne różnice. Jedną z nich jest to, że Judyta ma dorastającą córkę, sprawiającą jej mnóstwo kłopotów, a Bridget jest samotna po rozstaniu z prawnikiem. Nie ma także zwierząt, w przeciwieństwie do bohaterki Grocholi, która ma koty i psa. Czytając ?Nigdy w życiu? miałam wrażenie, że sytuacje w niej opisane są bardziej prawdopodobne, niż te o których pisała Helen Fielding, pomimo, że przedstawiały bardzo podobne do siebie historie. W ? Pogoni za rozumem? wydarzenia, które miały miejsce były napisane takim stylem, dzięki któremu wydawały się jakby oderwane od rzeczywistości. W czasie lektury tych książek, kobiety mogą utożsamiać się z bohaterkami i odnajdywać w nich własne problemy, a dzięki zabawnej formie, podtrzymywać się w przekonaniu, że mają szanse przezwyciężyć przeciwności losu i być szczęśliwe. Myślę, że na tym właśnie polega magia tych powieści.

W drugim tomie przygód małego czarodzieja pod tytułem ?Harry Potter i komnata tajemnic?, Rowling stworzyła wspaniałą krainę. Nie zapomniała o najdrobniejszych szczegółach, które czynią z jej książki wehikuł czasu przenoszący nas do innego świata, który wydaje się być zupełnie inny, a z drugiej strony w wielu aspektach jest podobny do naszego. Pisarka opierając się na otaczającym nas świecie, stworzyła na jego wzór własny, w którym wszystkie przedmioty, zaklęcia, zwierzęta i rośliny mają swoje nazwy i znaczenie dla całości.
W utworze przedstawia przygody chłopca ? sieroty, który rok wcześniej odkrył, że ma czarodziejskie zdolności. Tak jak niektórzy z czytelników tej powieści, Harry chodzi do szkoły, ale nie jest ona tak zwyczajna. Kryje się w niej wiele zagadek i tajemnic, o których nie wiedzą nawet nauczyciele. Jak większość uczniów są zaskoczeni i przerażeni otwarciem komnaty tajemnic i pojawieniem się bazyliszka. Hogwart jest osadzony w pięknej scenerii, obok jeziora i zakazanego lasu, w którym mieszkają przedziwne, wspaniałe zwierzęta takie, jak centaury czy gigantyczne pająki. Rowling oprócz stworzenia magicznych istot, zadbała także o niezwykłe rośliny. Jedną z nich jest wierzba bijąca, na którą wpada Harry razem z przyjaciółmi, gdy kończy im się paliwo w latającym samochodzie. Na każdym kroku czytelnik odkrywa cząstkę czarodziejskiego świata. Nawet w domu Dursleyów, gdzie wszystko ma wyglądać na normalne i nie mające żadnego związku z magią, pojawiają się elementy fantastyczne, na przykład skrzat domowy – Zgredek, który przybywa do Pottera z zamiarem udaremnienia mu powrotu do szkoły. Wszędzie stykamy się z walką dobra ze złem, w książce Rowling też tego nie zabrakło, chociaż jest ona mocno odrealniona, poprzez wprowadzenie zaklęć czy magicznych przedmiotów. Czytając ją mamy jednak wrażenie, że problem jest nam bliski. Bohaterowie z powieści nie są ideałami, potrafią przezwyciężyć Voldemorta, wyczarowywać wspaniałe rzeczy, ale mają problemy zwykłych ludzi i czują podobnie jak oni. Na przykład Ginny, zakochuje się w Harrym, ale nie umie mu tego powiedzieć przez co jest bardzo nieszczęśliwa. Rowling poprzez stworzone postacie uświadamia czytelnikom jak ważni są przyjaciele. Pokazuje to najdobitniej wtedy, gdy siostra Rona zostaje porwana przez bazyliszka. Trójka młodych czarodziejów nie waha się ani chwili i rusza jej na pomoc, narażając własne życie. Nic dziwnego, że książka stała się bestsellerem i jest rozchwytywana przez fanów na całym świecie. Autorka opowiada w niej o prawdach ponadczasowych, nieprzemijających, ale nie powiela starych schematów, robi to w sposób nowy, można by wręcz powiedzieć doskonały. Stwarza świat, który wciąga czytelnika i zmusza go do przeczytania jej jeszcze raz.

ZAKOŃCZENIE:

Podsumowując moje rozważania stwierdzam, że książki o modnych tytułach muszą mieć w sobie magię, która przyciągnie do niej wielu ludzi. Magię tę może powodować komizm, dzięki któremu łatwo jest czytać o rzeczach trudnych, problematycznych, a także radzić sobie z własnymi problemami. Może to być też zasługa niektórych treści zawartych w utworze, które poruszają opinie publiczną i dzięki rozgłosowi dają jej status bestsellera. Niektóre powieści zyskują sławę poprzez doskonałości świata przedstawionego w książce, który dzięki dopracowaniu każdego szczegółu urzeka i wprowadza czytelnika w inną rzeczywistość, odrywając go od własnych problemów. Dzieła o modnych tytułach, właściwie powielają stare wzorce stosowane od lat, ale robią to w sposób wręcz perfekcyjny. W powieściach Brown?a, Grocholi, Fielding i Rowling jest to bardzo dobrze widoczne. Dla książki każdego z nich można odnaleźć odpowiednik w starszym wydaniu.

Jesteś tu: motyw boga, motyw kobiety, motyw magii, motyw miłości, motyw wiary

Strony: 1 2