Biografia jako klucz do odczytania twórczości pisarza

Następnym omawianym przeze mnie pisarzem jest Adam Mickiewicz, wybitny polski pisarz. W jego twórczości można doszukać się wiele opisów życiowych rozterek, a już na pewno miłosnych. W Dziadach cz. IV pojawia się duch Gustawa, występujący na końcu Dziadów cz. II , wpatrujący się bez milczenia w pasterkę, dopiero w cz. IV dowiadujemy się podczas rozmowy z księdzem, że dawny uczeń przed którym niegdyś otwierały się wielkie perspektywy sławy teraz oszalał po stracie kochanki wydanej za bogacza. Przypomina to rozterki miłosne Mickiewicz. dotyczące Maryli Wereszczakówny, z którą wg niego przeżył namiętną i głęboką miłość, od samego początku naznaczoną piętnem nieuchronnego dramatu, a która wydała się za hrabiego Puttkamera.

Będąc w Rzymie przeżył miłość do Ewy Ankiwczówny, córki zamożnych ziemian. Świeciła ona w porównaniu do jego pierwszych młodzieńczych uczuć dość bladym blaskiem, ale panienka przypominała mu twarzą Marylę oraz wzruszyła go swoją kruchą delikatnością. Poeta bywał dość często gościem w domu Ankwiczów, a Ewa zdawała się odwzajemniać jego uczucia, lecz gdy począł zdradzać swe zamiary wobec panienki, dano mu jasno do zrozumienia, że nie może być kandydatem do jej ręki, co później Mickiewicz opisał w „Panu Tadeuszu” pod postacią miłości Ewy Horeszkówny i Jacka Soplicy.

Podczas pobytu w Rosji Mickiewicz przezywał wiele romansów i flirtów, które potem pojawiają się w cyklu sonetów miłosnych, w których obok niewygasłego wspomnienia Marii pojawiają się też inne kobiet m.in. Laura której poświęconych jest połowa sonetów miłosnych. Jest to również opis nieszczęśliwej miłości jaką przeżył Mickiewicz. Miłość przedstawiona w sonecie “Do Laury” jest i musi być miłością nieodwzajemnioną, Laura bowiem ma już narzeczonego, dlatego też podmiot liryczny nie może wprost okazywać swoich uczuć. Mimo wszystko pozostaje przy swoich ideałach. Zdaje sobie sprawę, że nie ma szans na związek z Laurą.

Wśród grona wielbicielek poety znalazła się także pani Karolina z Rzewuskich Sobańska, oficjalną kochanką generała Jana Witta, wielkorządcy prowincji południowych i kuratora Liceum im. Richelieu, a przede wszystkim tropiciela tajnych spisków. Mickiewicz mimo niebezpiecznych dla siebie znajomości potrafił być ostrożny, wykorzystywał czas aby zwiedzać miasto i jego okolice, a jesienią 1825 roku wraz z panią Sobańską, jej mężem oraz gen. Wittem wyjechał w dwumiesięczną podróż na Krym co zaowocowało w cykl Sonetów krymskich, które były niewątpliwie największym osiągnięciem artystycznym Mickiewicz. z czasu jego pobytu w Rosji.

Będąc w Moskwie pisał ”Konrada Wallenroda”. Dzieło to powstawało pod wpływem doświadczeń( wspomnienie przyjaciół dekabrystów, podejmujących straceńczą decyzję, łamiących się z problemem zdrady i wierności, w wyniku czego powieszono Rylejewa, zesłano Aleksandra Bestużewa do pracy w kopalniach), a także tęsknoty za krajem. Polska młodzież przygotowująca w 1830 roku powstanie, uczyła się z kart jego poematu patriotyzmu, wymagającego najwyższych poświęceń, gotowego na wszystko.

Trzecim i ostatni pisarzem jest Paulo Coelho, współczesny pisarz, uznany przez jednych za alchemika słów, przez innych za fenomen kultury masowej. W swoich książkach opisuje on codzienne problemy ludzi, zwątpienie, radość, miłość. Dla jednych są to zwykłe opowieści, dla innych poradniki życia. Każda jego książka w jakiś sposób wiąże się z jego życiem. Jak sam wyznaje, wszyscy bohaterowie jego powieści to ona sam.Za wyjątkiem Alchemika, bo Alchemik wie już wszystko, a Paulo Coelho jest ciągle w drodze.

W powieści „Weronika postanawia umrzeć” jest opisane jak młoda kobieta postanawia umrzeć bez wyraźnego powodu. Trafia ona do szpitala psychiatrycznego, tak jak trafił tam Paulo w wieku 17 lat. Jego rodzice chcieli aby został inżynierem, gdy on chciał być pisarzem dodatkowo Paulo po lekturze „Zwrotnika raka” Henry’ego Millera zaczął się buntować, co jego ojciec uznał za objaw choroby psychicznej.

W wielu książkach głównym bohaterkami są kobiety, ponieważ Coelho odkrył w sobie pierwiastek kobiety i nie wstydzi się tego, a odwrotnie sądzi, że w każdym z nas jest pierwiastek płci przeciwnej. Męskość gwarantuje dyscyplinę, kobiecość- uczciwość i warto to w sobie odkryć, ponieważ pomimo że są to cechy odmienne, wzajemnie się uzupełniają. Widoczne jest to w książce „Jedenaście minut” gdzie opisuje życie Marii brazylijskiej dziewczyny, która wyrusza w świat. Gorzkie doświadczeni powodują, że zostaje prostytutką. W książce tej występuje wiele opisów doświadczeń seksualnych, które Paulo opisał za pomocą właśnie odszukania w sobie kobiecego ego.

Jego doświadczenia z czarna magią miały wpływa na powstanie książki „Demon i Panna Prym”, 11 lat studiowania alchemii przyczyniły się do powstania „Alchemika”, który przyniósł mu sławę na całym świecie. Także spotkanie starej przyjaciółki Christiny, która w późniejszych latach została jego żoną zaowocowało w napisanie przez niego „Nad brzegiem rzeki Piedry usiadłam i płakałam”.

Tak więc podsumowując biografia jest przydatna przy odczytaniu twórczości pisarza. Zarówno przy analizie wiersza czy książki warto najpierw zasięgnąć biografii danego twórcy co pomoże nam zrozumieć co autor chce nam przekazać.

Jesteś tu: motyw twórcy

Strony: 1 2